يا كٓريمٓ الصَّفْح در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرماصلاً به تو افتاد مسیرم که بمیرمیک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریاافتادم و باید بپذیرم که بمیرمیا چشم بپوش از من و از خویش برانمیا تَنگ در آغوش بگیرم

یا جبار جا مانده از دورانی که هیچ نبود در من و من همه را داشتم در سرم پرواز جرئت می خواست نه بال و من ان جرئت را داشتم قبل اینکه تو بخواهی که شروعم بکنی واژگانم همگی صرف یکی غیر شدهمادرم حضرت عشق است